Tadeusz Konwicki, jeden z najważniejszych polskich prozaików współczesnych, a zarazem scenarzysta i reżyser, twórca tzw. „kina autorskiego”, bywa niekiedy określany jako sumienie społeczeństwa i jego krzywe zwierciadło. Jest jednym z tych pisarzy, którzy odcisnęli najtrwalsze piętno na literaturze i kulturze Polski powojennej, uznaje się go za wyraziciela dążeń, postaw, nadziei i frustracji kilku pokoleń.

Czytaj dalej →

Philippa Gregory trzyma poziom. Praktycznie od 1998 roku wydaje jedną powieść rocznie, a od momentu, w którym zaczęła „na boku” tworzyć Zakon Ciemności, to nawet dwie. Oczywiście nie jestem taką fanatyczką, żeby twierdzić, iż dosłownie każda jej książka jest niepowtarzalna i jedyna w swoim rodzaju. Po pierwsze – nie mam najmniejszego prawa tak uważać, bo jeszcze sporo do przeczytania mi zostało, po drugie – sporadycznie trafiają się jej z lekka słabsze pozycje. Niemniej jednak uważam, że ta kobieta nie jest w stanie wypalić się jako pisarka – jeśli już zdarza jej się popełnić coś nie do końca dopracowanego, to przez następne lata nadrabia to wieloma znakomitymi pozycjami sygnowanymi jej nazwiskiem.

Czytaj dalej →

Andrzej Sapkowski to jedna z najważniejszych postaci w polskiej fantastyce. Ceniony pisarz fantasy, twórca kultowej sagi o wiedźminie Geralcie, pięciokrotny zdobywca nagrody im. Janusza A. Zajdla, doceniany także poza światem polskiego fandomu, m. in. tytułem Ambasadora Łodzi w walce o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2016 oraz, od 9 lipca 2008 roku, honorowym obywatelstwem tego miasta. Autor powieści i opowiadań fantastycznych, a także esejów i słowników dotyczących tego gatunku literackiego.

Czytaj dalej →

Jean-Paul Sartre – powieściopisarz, dramaturg, eseista i filozof francuski. Przedstawiciel nurtu filozoficznego – egzystencjalizmu. Był laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1964, jednak odmówił jej przyjęcia.

Sartre był czołowym przedstawicielem egzystencjalizmu ateistycznego. Pod koniec życia odszedł od egzystencjalizmu i rozwinął własną wersję socjologii marksistowskiej. Jego ostatnim znaczącym dziełem filozoficznym jest napisana w 1960 r. Critique de la raison dialectique (Krytyka dialektycznego rozumu ), w której starał się stworzyć syntezę egzystencjalizmu z marksizmem.

Czytaj dalej →

Powieści grozy osadzone w rodzimych realiach, o fabule nawiązującej do ludowych wierzeń i wiejskich zabobonów, cieszą się ostatnio coraz większą popularnością – wystarczy wspomnieć Dom na Wyrębach czy serię Czarny Wygon Stefana Dardy lub powieści Łukasza Henela – On i Szkarłatny blask. Kolejnym autorem, któremu udało się z powodzeniem wstrzelić w ten nurt, jest Piotr Kulpa. W powieści Pan na Wisiołach inaugurującej cykl Mroczne siedlisko autor łączy popularne, charakterystyczne dla gatunku motywy, jednak z zaskakująco dobrym rezultatem, któremu nie brak ani świeżości, ani oryginalności.

Czytaj dalej →

21 czerwca to Noc Kupały ale też i Święto Muzyki (fr. Fête de la Musique) – cykliczna impreza odbywająca się na całym świecie pierwszego dnia lata.

Święto powstało w 1981 roku z inicjatywy Marcela Landowskiego, francuskiego kompozytora polskiego pochodzenia, i zostało spopularyzowane przez Maurice’a Fleureta oraz Jacka Langa, ówczesnego ministra kultury Francji. Impreza miała swoją premierę nad Sekwaną 21 czerwca 1982 roku. Wówczas to, w nagłośnionym medialnie wystąpieniu, minister zaprosił wszystkich Francuzów do wyjścia z muzyką w przestrzeń publiczną. Od tamtego czasu ta masowa manifestacja na cześć muzyki notowała rosnący sukces. Święto to, organizowane początkowo tylko we Francji, stało się dziś znaczącym, europejskim wydarzeniem artystycznym.

Czytaj dalej →

Nicole Kidman – utalentowana australijska aktorka i piosenkarka urodzona w Stanach Zjednoczonych, laureatka Oscara za rolę Virginii Woolf w filmie Godziny.

Urodziła się 20 czerwca 1967 roku w Honolulu, gdzie jej ojciec, Australijczyk żydowskiego pochodzenia, Anthony David Kidman prowadził badania nad rakiem. Mieszkała w Stanach Zjednoczonych do czwartego roku życia, później przeprowadziła się z rodzicami do Sydney w Australii. Zaczęła brać lekcje baletu i aktorstwa w wieku trzech lat. Kształciła się w St. Martin’s Youth Theater, Australian Theater for Young People i Philip Street Theater.

Czytaj dalej →

Aleksander Fredro hrabia herbu Bończa to dobrze nam znany ze swej twórczości polski komediopisarz, pamiętnikarz, poeta, wolnomularz, który tworzył w epoce romantyzmu. Prywatnie Fredro był człowiekiem pełnym wewnętrznych sprzeczności: aktywny i zaangażowany w sprawy publiczne, szukał zarazem samotności i przejawiał skłonność do mizantropii. Ostatnie lata życia, naznaczone chorobami, spędził z dala od świata w ścisłym gronie rodzinnym.

Czytaj dalej →