Otwieram niewielkie, zdobne w eleganckie jaskiniowe wzory metalowe pudełko i widzę pierwszą kartę instrukcji. W oczy rzuca mi się zdanie: Gracz, który najlepiej naśladuje mamuta, rozpoczyna. Wyobrażam sobie w tym momencie wszystkich moich znajomych naśladujących mamuty i… chcę przeżyć to naprawdę!
Uga Buga to łatwa w obsłudze gra towarzyska, której zasady każdy pojmie w lot. Nie znaczy to wcale, że jest prosta, bo sporo wymaga od graczy – poza wspomnianym wyżej talentem aktorskim, przyda się też donośny głos, dobra pamięć i koordynacja ruchowa oraz poczucie humoru. Nie trzeba go mieć wcale bardzo dużo, bo rozgrywka jest w stanie wykrzesać wybuchy śmiechu nawet z prawdziwego ponuraka (trudniej może być go namówić do udawania mamuta, ale warto podjąć to wyzwanie).
Czytaj dalej →
Hipnotyzer to pierwsza powieść Larsa Keplera. Pod tym pseudonimem kryje się para szwedzkich pisarzy: Alexander Ahndoril i Alexandra Coelho Ahndoril (nie obawiajcie się, w tym wypadku nazwisko Coelho nie implikuje pseudo-inteligenckich aforyzmów). Jako że ostatnimi czasy przeżywamy prawdziwy boom na szwedzkie kryminały, z nieskrywaną ciekawością zagłębiłam się w tę powieść, oczekując misternie utkanej intrygi i mrocznego klimatu, tak charakterystycznego dla skandynawskich pisarzy. Nie zawiodłam się.
Od premiery ostatniej powieści Feliksa W. Kresa z Księgi Całości minęło już prawie siedem lat. Od tego czasu fantastyka militarna w Polsce nie rozwijała się najlepiej. Trudno było znaleźć autora, który – podobnie jak twórca Tarczy Szerni – skupiłby się w stu procentach na wszystkim, co związane z wojną. Jednak w 2009 roku na polskim rynku wydawniczym ukazał się pierwszy tom Opowieści z meekhańskiego pogranicza – opowiadań, które pozwoliły czytelnikom na odkrycie kolejnego świata, gdzie honor jest najważniejszy, a blizny stanowią najpiękniejszą ozdobę. Już w marcu miłośnicy tej doskonałej sagi będą mieli okazję ponownie spotkać się ze starymi znajomymi. Czy warto? Zdecydowanie tak.
Kto przywołuje z przeszłości rzeczy, których dawno już nie ma, doświadcza rozkoszy podobnej Stwórcy – te słowa niemieckiego podróżnika, Carstena Niebhura wybrała za motto do swojej książki Miłość staropolska. Obyczaje, intrygi, skandale Agnieszka Lisak. To mądre stwierdzenie oddaje radość odkrywania przeszłości, szczególnie wielką, gdy odkrywa się ciekawe i zaskakujące. Rozumiem, że rozkosz ta stała się udziałem autorki, gdy zgłębiała temat staropolskiej miłości i wszystkiego tego, co się z nią wiąże. Czy rozkoszą jest także czytanie tej książki?
Są tacy autorzy, którzy piszą niewiele, za każdym razem jednak wywołując spore zamieszanie. Nierzadko ich publikacje ukazują się w mało znanych wydawnictwach, a mimo to trafiają do szerokiego grona odbiorców. Tak jest w przypadku Grzegorza Drukarczyka, który przerywa wieloletnie milczenie nową powieścią Bogowie są śmiertelni.
Fabryka Słów zaprezentowała nam kolejną oryginalną i zgryźliwą postać. Tym razem mamy do czynienia z uroczą (na swój sposób) i czarującą (dosłownie) Flossią. A panna Naren jest nie byle jakim Magiem.
Leo Kessler to jeden z kilku pseudonimów Charlesa Whitinga – bardzo płodnego, uznanego brytyjskiego pisarza, a przy tym historyka i germanisty oraz byłego żołnierza, który brał udział w II wojnie światowej. Jego dorobek liczy ponad 350 książek, z których większość to beletrystyka, choć tworzył też niemało literatury faktu. Powieść Operacja Leopard. Gorzkie zwycięstwo to pierwsza z serii Edelweiss Strzelcy Alpejscy poświęconej specjalnemu, niemieckiemu oddziałowi szturmowemu, który specjalizuje się w realizacji „misji niemożliwych”…
Huragan Katrina to jedna z największych niszczycielskich sił przyrody, jakie kiedykolwiek wystąpiły na terenie Stanów Zjednoczonych. Spowodował on ogromne straty materialne, niewyobrażalne zniszczenia, a co gorsze śmierć prawie dwóch tysięcy osób. To wydarzenie z sierpnia 2005 roku stało się tłem książki Laurenta Gaudé Huragan. Jednakże to nie pogoda odgrywa w niej pierwszoplanową rolę. To bohaterowie z Nowego Orleanu muszą zmierzyć się z własnymi uczuciami, słabościami i przeszłością oraz cyklonem, który nawiedza ich wnętrza…
Robert Doisneau – nie każdy zna to nazwisko, bywa jednak często, że dzieła żyją w oderwaniu od osoby twórcy – stąd wielu z nas widziało jego fotografie, nie wiedząc, kto jest ich autorem.