Slash. Rockowy dom wariatów to biografia oryginalnej postaci współczesnej popkultury – gitarzysty Guns’N’Roses, Saula Hudsona, znanego właśnie jako Slash. Książkę autorstwa Paula Stenninga na polskim rynku wydaje Wydawnictwo Anakonda.
Oblicza Kultury objęły publikację patronatem medialnym!
O miłości można opowiedzieć na wiele sposobów: na serio, dramatycznie, nostalgicznie, komediowo. Można też… pozytywnie i mądrze, o czym próbuje przekonać Poradnik pozytywnego myślenia
Pierwsze koty robaczywki to powieść dla tych, którzy podczas czytania lubią śmiać się na głos. W sposób swobodny, niczym nieskrępowany. A tutaj naprawdę jest z czego. Karina Bonowicz, po mistrzowsku operując słowem, jak przystało na absolwentkę polonistyki, niezwykle zabawnie pisze o codzienności młodej kobiety, która po ukończeniu studiów doświadcza absurdów polskiej rzeczywistości i z pompą wkracza w dorosłość.
10 lutego 66 raz rozdano najważniejsze brytyjskie nagrody filmowe czyli BAFTA. Czy werdykt jury okazał się zaskakujący?
Zygmunt Bauman – filozof, socjolog, eseista. 88-latek, który za nic ma upływa czasu, a będąc znawcą problemów społecznych, dostrzega wszystko to, co zdawałoby się być dla człowieka w jego wieku zakryte. Mając dużo doświadczenia, ogrom wiedzy i stosunkowo lekkie pióro, wciąż pisze, tworzy w świecie ogarniętym kryzysem, gdzie króluje brak nadziei i złudzeń. Jest przy tym rzeczowy, niezwykle elokwentny i szczery, nie unika też krytyki. Jego najnowsza książka To nie jest dziennik ukazała się po śmierci ukochanej żony, Janiny. I choć niektórzy czytelnicy pewnie liczyli, że Bauman da się w niej poznać jako człowiek cierpiący, zmagający się z żałobą, przeliczą się. Ten wybitny filozof uchyla jedynie drzwi własnego gabinetu, by czytelnik mógł rzucić okiem na jego notatki, z których złożył 55 rozdziałów, każdy opatrzył konkretną datą i tematem, który omawia. Czy warto ‘podejrzeć‘ efekty pracy tego wybitnego profesora? Warto, bez wątpienia.
Tak to już bywa, że zwykle fascynują nas postaci wyrastające ponad przeciętność, kontrowersyjne, wyprzedzające swoją epokę, o burzliwych życiorysach owianych nimbem tajemnicy, których istnienia nie da się jednoznacznie potwierdzić lub mu zdecydowanie zaprzeczyć. Do takich legendarnych postaci od wieków rozpalających masową wyobraźnię należy papieżyca Joanna – bohaterka powieści Donny Woolfolk Cross.
W tym roku na dzień 10 lutego przypada Nowy Rok w tradycyjnym, chińskim kalendarzu. Jest to także Święto Wiosny – najdłuższe i najhuczniej obchodzone tradycyjne chińskie święto. Tym samym wchodzimy w rok węża.
Zgodnie z chińską tradycją astrologiczną każdy rok określa jedno z 12 zwierząt – znaków chińskiego zodiaku. Rok węża ma być – według przepowiedni – czasem szczególnie sprzyjającym ludziom odważnym, samodzielnym i zdecydowanym, kierującym się logiką, a nie emocjami, a może być pechowy dla ludzi urodzonych pod tym samym znakiem oraz dla osób spod znaku tygrysa, małpy i świni. Pecha mogą one odpędzić, m.in. nosząc odpowiednie talizmany.
Lubię brutalne, gangsterskie kino. Lubię gdy na ekranie jest dużo krwi, a przysłowiowy trup ścielę się gęsto. Co tu dużo mówić, lubię również Ryana Goslinga. W takim układzie powinnam zachwycić się obecnym od 1 lutego na ekranach polskich kin filmem Gangster Squad. Pogromcy mafii. W końcu obiecywał mi wszystko to co lubię: i gangsterski klimat, i krew, i Goslinga. Coś jednak nie zagrało tak jak powinno. Nie zaiskrzyło. I tak oto przedstawiam kilka powodów dla których lepiej po raz kolejny sięgnąć po Chłopców z ferajny zamiast wybrać się na produkcję Rubena Fleischera.
9 lutego 1958 roku w Gryfinie urodził się Henryk Sawka – popularny rysownik, satyryk i ilustrator.
Wychowywał się w Polesinach. Ukończył polonistykę. Debiutował w roku 1985, na łamach czasopisma Itd. Jest laureatem wyróżnienia Festiwalu Artystycznego Młodzieży Akademickiej FAMA’84 (stypendium artystyczne), Nagrody Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego (1989), Złotej Szpilki (1992) i Nagrody Artystycznej Prezydenta Miasta Szczecina (1992). W 1995 roku, zdobył Złoty Medal legnickiego Satyrykonu. Laureat Festiwalu Dobrego Humoru (2009).
John Maxwell Coetzee – pisarz południowoafrykański, obecnie obywatel i mieszkaniec Australii, laureat Literackiej Nagrody Nobla w 2003 roku.
W uzasadnieniu komisji noblowskiej czytamy, że pisarz otrzymał nagrodę za prozę cechującą się analityczną błyskotliwością i wymownymi dialogami. Coetzee jest autorem prozy psychologicznej silnie inspirowanej egzystencjalizmem i prozą poetycką, nieraz porównywanym z Josephem Conradem (Józefem Korzeniowskim) i Gabrielem Garcíą Márquezem. W twórczości skupia się na portretach samotników oraz ludzi uwikłanych w przemiany społeczno – gospodarcze i polityczne. Coetzee jest uważany w anglojęzycznym świecie za jednego z najważniejszych żyjących pisarzy. Oprócz Nagrody Nobla, jako pierwszy twórca otrzymał dwukrotnie najbardziej prestiżową nagrodę literacką dla literatury anglojęzycznej, Bookera – w 1983 i 1999 roku.
