Do księgarń trafiła właśnie Królewska nierządnica, barwny romans historyczny autorstwa Gillian Bagwell, wydany nakładem Wydawnictwa Bellona.
25 maja 1927 roku w Nowym Jorku przyszedł na świat Robert Ludlum – Amerykanin najbardziej znany jako pisarz, twórca bestsellerowych thrillerów i powieści szpiegowskich, choć był także aktorem i producentem.
W sumie był autorem 27 powieści sensacyjnych i odtwórcą ról w około 200 (!) sztukach telewizyjnych, założyciel teatru Playhouse-on-the-Mall. Według różnych źródeł, jego powieści zostały opublikowane w 290-500 milionach egzemplarzy w 32 językach na terenie 40-50 krajów świata. Niezwykłą popularność zawdzięczają szczególnie sprawnie prowadzonej narracji, napięciu, jakie towarzyszy czytelnikowi, pełnokrwistym postaciom i znakomicie odwzorowanym realiom.
Jako zażarta fanka wszelakich kryminałów, staram się nadążać za modami i tendencjami, by móc wyrobić sobie zdanie na temat tego, w jakim kierunku ten gatunek podąża. I chociaż nigdy nie byłam wielbicielką dokonań Polaków w tej dziedzinie, mój stosunek do nich zmienił się diametralnie, gdy jakiś czas temu przeczytałam jedną z powieści pana Marka Krajewskiego. Od tamtego czasu bardziej interesują mnie rodzime kryminały, a najbardziej te, które napisał ten właśnie autor.
Kino Venus to kontynuacja kryminalnego cyklu rozpoczętego powieścią Morderstwo pod cenzurą.
Sięgając po następny tom jakiegoś cyklu, czytelnik ma zazwyczaj jedno pragnienie – by późniejsza część przynajmniej utrzymywała poziom poprzednich. Do drugiego tomu serii o komisarzu Maciejewskim pod tytułem Kino Venus, jak do każdego wydania wielotomowego, podchodziłam z dozą sceptycyzmu. Na ile spełnił moje oczekiwania?
Trzeci tom popularnego cyklu dla młodzieży.
Historia bliźniaczek, które los i proroctwo uczyniły wrogami, dobiega końca. Lia jest bliżej spełnienia przepowiedni niż ktokolwiek przed nią. Jej motywacja, by doprowadzić sprawę do końca, jest naprawdę ogromna. Tak musi być, bo właśnie teraz od jej determinacji, siły woli oraz podjętych decyzji zależą losy nie tylko najbliższych dziewczyny, ale i całego świata. Bohaterce nie jest lekko. Już na Altus mówiła o spełnieniu przepowiedni jako o brzemieniu – i miała rację. Fizycznie bywa ciężko, ale psychicznie wprost nie do wytrzymania. Ciągłe poddawanie w wątpliwość intencji i zaangażowania przyjaciół, obrona przed Duszami i Samaelem wyczerpują ją niemal do cna. Nic dziwnego więc, że pragnie jak najszybciej zakończyć to wszystko.
Strażniczka bramy to drugi tom świetnej trylogii Proroctwo sióstr autorstwa Michelle Zink. Rozdzielone przez pradawną przepowiednię bliźniaczki, Lia i Alice, ostatecznie opowiadają się po przeciwnych stronach barykady. Po wielu ciężkich i bolesnych doświadczeniach związanych z siostrą, Lia postanawia wyjechać do Londynu. Towarzyszy jej wierna przyjaciółka Sonia, która także odgrywa swoją rolę w proroctwie. Wspólnie bawią się w Londynie i próbują wymyślić dalsze rozwiązania zagadek zawartych w przepowiedni. Podczas jednej z uroczystych kolacji poznają tajemniczego mężczyznę, Dimitriego Markova. Wkrótce okazuje się, że ma on przed dziewczynami tajemnicę. Do czasu… Później dołączają do nich pozostałe, znane już bohaterki: pełna temperamentu Luisa i stateczna ciotka Virginia. Ich nieoczekiwane pojawienie się oznaczać może tylko dodatkowe kłopoty.
Pierwszy tom popularnej serii dla młodzieży.
Szesnastoletnia Lia Milthorpe jeszcze nie wie, jak bardzo jej życie zostanie wywrócone do góry nogami. Na razie stoi w deszczu nad grobem ojca, opłakując jego śmierć, lecz już niedługo okaże się, że ma o wiele więcej powodów do smutku i strachu. Pierwszy z nich to dziwne znamię, które pojawiło się na jej nadgarstku wkrótce po śmierci taty. Kolejnym jest złowróżbne proroctwo zapisane w księdze odnalezionej w rodzinnej bibliotece przez ukochanego Lii, Jamesa. Z przepowiedni wynika, że Lia i jej bliźniaczka, Alice, muszą wypełnić misję: mają nie dopuścić do powrotu Samaela, Bestii. Każda z sióstr ma do odegrania swoją rolę – Strażniczki lub Bramy, przez którą Samael i Dusze przedostaną się do naszego świata. Lia wie, że jest „tą dobrą”, Strażniczką. Niestety, oznacza to, że Alice jest Bramą, którą trzeba będzie powstrzymać.
Ilu z Was poszłoby na film dokumentalny o prawach człowieka w krajach arabskich? O atomowym wyścigu zbrojeń? O prawie że niemożliwych do obalenia dyktatorach? Kto wybrałby się na konferencję dotyczącą równouprawnienia i zwalczania rasizmu? Kilka osób? Tak, pani z tyłu. Brawo. A kto ma zamiar wybrać się na komedię Sachy Barona Cohena, znanego z roli Borata?
Od pierwszych słów czuć, że Czarne mleko jest inne. To książka wyjątkowa, niezwykle szczera, błyskotliwa i uniwersalna. Okładka może Was zmylić, sprawić, że potraktujecie tę powieść jak kolejną lekturę o kondycji muzułmańskich kobiet. Nie dajcie się. Elif Şafak napisała piękną, autobiograficzną powieść, w której wyznała, co się dzieje w sercu i umyśle zaciętej feministki, która będąc wielką przeciwniczką małżeństwa, pewnego dnia zakochuje się bez pamięci, szybko zostaje żoną swego wybranka i matką dwojga dzieci. Oprócz własnych doświadczeń mamy tu także wgląd we wspomnienia Zofii Tołstoj, Sylvii Plath, Virginii Woolf, Anais Nin czy Doris Lessing oraz zbiór odwołań do współczesnej kultury. Czujecie się już wystarczająco zachęceni? Jeśli nie, czytajcie dalej. Spróbuję Was przekonać, bo warto się z tą pozycją zaznajomić.
To jemu zawdzięczamy dzisiejsze bogactwo elektronicznych dźwięków – konstruktorowi pierwszego syntezatora nazwanego jego nazwiskiem, pionierowi muzyki elektronicznej. Robert A. Moog, bo o nim mowa, przyszedł na świat 23 maja 1934 roku w Nowym Jorku.