Co na kolację? Jamesa Schuylera to książka, w której właściwie nic się nie dzieje. Panuje w niej błogie lenistwo rzeczy codziennych, prania, zmywania, zakupów i ploteczek. Przy kolacji rozmawiają sielankowe rodziny, które wcześniej pozamiatały wszystko dokładnie pod dywan. Ludzie przemieszczają się od zaniechania do zakurzenia. I gdyby jednego wieczora Lottie nie padła nieprzytomna od ilości spożytego alkoholu na podłogę, prawdopodobnie żadnej akcji czytelnik by nie uświadczył.

Czytaj dalej

Z okazji przypadających dziś urodzin autora, zapraszamy Was do lektury historycznego opowiadania pt. Złoty pektorał autorstwa Dariusza Domagalskiego.

Złoty Pektorał to historia napisana specjalnie dla harcerzy przed Rajdem Grunwaldzkim, który odbył się latem tego roku.

Dariusz Domagalski – pisarz, felietonista, scenarzysta komiksów. Urodzony w Gdyni w roku 1972 roku, obecnie mieszkający w Gdańsku. Wiking nie mogący żyć bez morza i wiatru. Nad stan berserka przedkłada jednak buddyjski spokój. Typowa zodiakalna waga, dążąca do taoistycznej równowagi. Znak uważany przez astrologów za najlepszy dla twórców literatury.

Czytaj dalej

Powiadają, że historię tworzą zwycięzcy, ale to nieprawda, czynią to bowiem pisarze.
(D. Domagalski, Vlad Dracula, 2011)

Urodziny są nie byle jakie, bo czterdzieste. 14 października 1972 roku urodził się w Gdyni Dariusz Domagalski, pisarz, publicysta, twórca komiksów i miłośnik LARPów. Wiking niemogący żyć bez morza i wiatru. Jak sam pisze o sobie – nad stan berserka przedkłada jednak buddyjski spokój.

Przede wszystkim jest wielkim pasjonatem historii, zafascynowanym starożytnością i średniowieczem, co znajduje wyraźne odbicie w jego twórczości.

Czytaj dalej

Sir Roger Moore197314 października 1927 roku w Londynie urodził się Sir Roger George Moore – obiekt westchnień tysięcy kobiet na całym świecie, brytyjski aktor filmowy znany przede wszystkim z ról Simona Templara w serialu Święty (1962-1969) oraz Jamesa Bonda (siedem części w latach 1973-1985). Popularny był również serial Detektywi z wyższych sfer (1971-1972), gdzie występował jako lord Brett Sinclair. Zajmował się także reżyserią (kilka odcinków Świętego i Partnerów), produkcją filmową i pisaniem scenariuszy.

Chciał zostać artystą, przez pewien czas pracował jako rysownik. Ostatecznie jednak wybrał pracę w filmie. Przez krótki czas uczył się w słynnej londyńskiej Royal Academy of the Dramatic Arts, szkoląc warsztat aktorski. Zaczynał od epizodycznych ról w brytyjskich produkcjach (debiut w roli jednego z żołnierzy w Perfect Strangers 1945), jego pierwszy znaczący występ widzowie mogli podziwiać w programie BBC Drawing Room Detective (1950).

Czytaj dalej

Quousque tandem abutere, Catilina, patientia nostra?”
(Jak długo jeszcze będziesz nadużywał, Katylino, naszej cierpliwości?)

– początek pierwszej mowy przeciwko Katylinie wygłoszonej przez konsula Marka Tulliusza Cycerona na posiedzeniu senatu w 63 r p.n.e. do dziś zachwyca pięknem stylu, mistrzostwem języka i porywa siłą przekazu. Nic więc dziwnego, że oskarżenie Lucjusza Sergiusza Katyliny i udaremnienie jego spisku w tak spektakularnych okolicznościach wciąż inspiruje twórców literackich. Tym razem motyw ów wykorzystał John Maddox Roberts w swojej drugiej powieści z cyklu książek o imperialnym Rzymie (pierwsza to Śledztwo Decjusza) zatytułowanej Sprzysiężenie Katyliny.

Czytaj dalej

Witajcie w stolicy imperium rzymskiego w burzliwych czasach republiki panowania konsulów Gnejusza Pompejusza i Markusa Licyniusza Krassusa! Dla Was, drodzy czytelnicy, są to czasy dawno minione – podobnie zresztą jak dla narratora, a zarazem tytułowego bohatera powieści Johna Maddoxa Robertsa – Decjusza Metellusa Młodszego, który z perspektywy lat wspomina prowadzone przez siebie dochodzenia i rozwiązywane zagadki kryminalne. A prowadził je z urzędu jako członek Komisji Dwudziestu Sześciu dla plebejskiej dzielnicy Subura cieszącej się w Rzymie złą sławą – nic więc dziwnego, że Decjusz nie narzekał na brak zajęć; co ciekawsze śledztwa posłużyły mu za kanwę opowieści.

Czytaj dalej

Prozę Sandry Gulland miałam okazję poznać dzięki jej znakomitej trylogii poświęconej Józefinie, żonie Napoleona Bonaparte, która mnie po prostu oczarowała. Dlatego też bez wahania sięgnęłam po kolejną powieść autorki, tym razem osadzoną w realiach XVII – wiecznej Francji, a dokładnie – w czasach panowania Ludwika XIV zwanego Królem Słońce.

Czytaj dalej