„Przedwiośnie” Żeromskiego chcąc nie chcąc czytał (lub w inny sposób poznał) praktycznie każdy z nas. Mało kto wymienia je jako jedną ze swoich ulubionych książek, praktycznie nikt nie ma ochoty sięgnąć po nie jeszcze raz, no ale wszyscy mniej więcej je znają. Oznacza to, naturalnie, że każdy może ocenić i docenić odświeżoną i ulepszoną wersję tej klasycznej powieści.
Znacie „Przedwiośnie”? To poczytajcie „Przedwiośnie żywych trupów”! I spróbujcie zgadnąć, gdzie kończy się Żeromski, a zaczyna Śmiałkowski. W pierwszym fragmencie powieści, który dziś prezentujemy, będzie to bardzo łatwe zadanie.

Ogromna arba, wóz dwukołowy do przewożenia ciężarów, pozbawiony na teraz płóciennego nakrycia, ciągniony przez dwa woły, wolno, wolno, w ślad za setką co najmniej innych posuwał się w górę, daleko poza przedmieścia bakińskie. Droga szła w zakosy, stromo rowami obcięta, których boki i dno przywalone były zwałami kurzawy. Wiatr północny, lecący od strony gór, ostro zacinał, miecąc ostry pył w oczy wołów i żywych ludzi. Arby były napełnione po same górne gzymsy skrzyń zwłokami pobitych. Z każdej z tych skrzyń, wolno posuwających się ku nadmorskim pagórkom, ciekła ruda posoka, powlekając wyschniętą drogę barwistym pośrodku szlakiem.

Czytaj dalej →

6 października nakładem Agencji Wydawniczej RUNA ukaże się najnowsza powieść EuGeniusza Dębskiego – Moherfucker. Oblicza Kultury zapraszają do lektury przedpremierowego fragmentu!

Moherfucker (fragment)

Blok wielopiętrowy, z jasnopłowej cegły. Na balkonach sterty rupieci wystających ponad obowiązkowe osłony z falistego eternitu czy czegoś podobnego – narty, szpadle, pudła, balie, wanienki dla dzieci, które pewnie zdążyły już zdać albo oblać maturę. Mało skrzynek na kwiaty, w kilku oknach ciekawskie głowy. Jeden z dzielnicowych ruszył do bramy, mijając nową ławkę, bijącą w oczy z kilometra, rzucił coś przez ramię. Sukonin odwrócił się do mnie.

– Tę ławkę, na którą nawinęły się bebechy gówniarzy, musieli wymienić, bo kobiety mdlały na jej widok.

– Rozumiem.

– A tak w ogóle to klasyczna chruszczoba – rzucił Sukonin i zerknął na mnie. – Kapujesz? Nie? Połączenie słowa Chruszczow i truszczoby – slumsy. U was coś takiego jest?

Wzruszyłem ramionami, zastanawiałem się chwilę.

– Może gomulizna? Ale to chyba nie oddaje całego smaczku.

Czytaj dalej →