7 lutego o godz. 20.00 w warszawskim Klubie Powiększenie wystąpi Teatr Improwizowany Klancyk. z kolejnym przedstawieniem pt. Zaburzone osobowości.
O spektaklu piszą organizatorzy:
Zapraszamy w podróż po zakamarkach umysłów zupełnie niespodziewanych bohaterów, którzy powstaną na oczach (i z udziałem) publiczności. „Zaburzone osobowości” to w całości improwizowany spektakl o ludziach dziwnych, jak tylko ludzie dziwni być potrafią.
W worku jest przeszło trzydziestu niebanalnych bohaterów. Widzowie losowo wybiorą sześciu, a następnie zdecydują, kto zostanie postacią wieczoru. Losy jego i jego najbliższych zobaczymy w serii fabularnych scen.
Dodatkowo podczas każdego spektaklu jeden z widzów dostanie szansę zaburzenia dowolnej osobowości na przeznaczonej do tego celu kozetce.
Czytaj dalej →
Na rynku wydawniczym rzadko trafiają się takie pozycje. Wróć. Na rynku wydawniczym wybitnie często trafiają się takie pozycje, a ich autorzy liczą, że zakochane w Zmierzchu pokolenie młodzieży chętnie je nabędzie. Jednakże wartościowych – reprezentujących sobą coś, cokolwiek – dzieł ze świecą szukać. Najczęściej mamy do czynienia z domorosłymi badaczami duchów i demonów, opierającymi się na kazaniach ks. Natanka czy też amerykańskich horrorach bliżej nieokreślonej kategorii zużycia ketchupu. Dlatego serce rośnie, gdy czytelnik trafi na perełkę taką jak Encyklopedia duchów i demonów pióra Ernesta Abela.
Niedawno pisaliśmy (
Dziś mija 200 rocznica urodzin Karola Dickensa – angielskiego prozaika uznawanego za najwybitniejszego przedstawiciela powieści społeczno – obyczajowej w drugiej połowie XIX w. w Anglii i jednego z najwybitniejszych w literaturze światowej tego okresu. Jego nazwisko jest znane m. in. za sprawą takich dzieł pisarza, jak: Klub Pickwicka, Oliver Twist, Opowieść wigilijna, David Copperfield czy Wielkie nadzieje.
Nie przepadam za pisaniem niepochlebnych recenzji – chociaż pozwalają nieco odreagować złe emocje towarzyszące odbiorowi „dzieła” – to jednak praca nad nimi kojarzy mi się ze stratą czasu. Zdecydowanie wolę angażować się w opisywanie tych tekstów kultury, które zasługują na uwagę. Ostatecznie jednak postanowiłam poświęcić trochę czasu najnowszej odsłonie serii Underworld, pocieszając się myślą, że przecież nie było aż tak źle…
O Marcinie Wełnickim pisaliśmy całkiem niedawno – kiedy wypowiadał się krytycznie na temat planów przyjęcia ACTA przez Polskę i jednocześnie udostępniał za darmo swoją debiutancką, bardzo dobrze przyjętą powieść Śmiertelny bóg. Można o tym przeczytać 
Zapraszamy do lektury fragmentu książki Jak zjeść słonia? autorstwa Karoliny Kubilus. Jest to powieść obyczajowo-romantyczna, a data jej wydania przez Wydawnictwo Replika planowana jest dokładnie na nadchodzące Walentynki.
Nie będę czarować, że Eileen Chang należy do moich ulubionych pisarek, bo do Gorzkiego spotkania w ogóle jej nie znałam i to nie za sprawą tego nazwiska zainteresowałam się tą książką. Nie będę także zmyślać, że znam historię Chin, fascynuje mnie od lat i to właśnie sprawiło, że sięgnęłam po tę powieść, bo wiem o Chinach tyle, co kot napłakał (tak, wstyd się przyznawać). Przeczytałam Gorzkie spotkanie, bo jego tematyka była tak uniwersalna i interesująca, że nie mogłam sobie odmówić. Poza tym zawiera w sobie wątki autobiograficzne, a to zawsze ciekawi czytelników, którzy rozkoszują się, poznając pikantne szczegóły z życia pisarza, czując, że jest jednym z nich ze swoimi słabościami i ułomnościami… Lubię także wejść w inną kulturę i spróbować się w niej odnaleźć. W tej było mi trudno… Dlaczego? Oto powody:
Na księgarskim rynku pojawiła się wyjątkowa pozycja przeznaczona dla osób zainteresowanych naszymi, słowiańskimi legendami, mitami i przeróżnymi istotami, które się w nich przewijają. Można już kupić wydany przez BOSZ Bestiariusz słowiański, czyli rzecz o skrzatach, wodnikach i rusałkach autorstwa Pawła Zycha (tekst i ilustracje) oraz Witolda Vargasa (ilustracje).
Każdy z nas przynajmniej raz w życiu marzył o posiadaniu nadprzyrodzonych zdolności. Spectrum takich życzeń jest zazwyczaj bardzo szerokie, od magicznej różdżki po spektakularne umiejętności rodem z komiksów Marvela. Filmy o niezwykłych bohaterach można liczyć w tysiącach. Trudno też pozbyć się wrażenia, że wszystkie one są bardzo schematyczne. Zwykły człowiek zostaje napromieniowany, ugryziony przez jakieś zwierzę, czy też rodzi się z tajemniczym genem stającym się przyczyną mutacji. Po jakimś czasie jego niezwykłe właściwości zostają ujawnione światu, co wywołuje wiele różnych mniej lub bardziej pożądanych wydarzeń. Wszystko jednak sprowadza się do stoczenia walki o losy świata z jakimś bardzo złym gościem, który, żeby wszystko nie było zbyt proste, także posiada jakieś nadprzyrodzone moce. Generalnie wszystko zmierza do happy endu, a miłość oraz sprawiedliwość zwyciężają i wszyscy żyją długo i szczęśliwie.