Dobroczynność nie polega na dawaniu kości psu. Dobroczynność to kość dzielona z psem wówczas, gdy jesteś równie głodny jak on.
Jack London, właściwie John Griffith Chaney urodził się 12 stycznia 1876 w San Francisco.
Był synem Flory Wellman i H.W. Chaneya. Nazwisko przyjął od ojczyma, Johna Londona. Został autorem powieści i opowiadań z wątkami autobiograficznymi. London miał niezwykle barwne życie. Wprawdzie w wieku 19 lat zapisał się na Uniwersytet Kalifornijski w Berkeley, jednak go nie ukończył ze względu na problemy finansowe. Został więc samoukiem. Imał się bardzo różnych, czasem niezwykłych zajęć, które stały się dla niego niewyczerpnanym źródłem życiowych doświadczeń. Był m.in. gazeciarzem, trampem, kłusownikiem, piratem ostrygowym, marynarzem, poszukiwaczem złota w Klondike i reporterem. Jako korespondent wojenny relacjonował konflikt rosyjsko-japoński w 1905 r. i wojnę domową w Meksyku. Był jednym z dziewiętnastu amerykańskich korespondentów wojennych, relacjonujących konflikt rosyjsko-japoński (1905), których odznaczono Orderem Drogocennej Korony.
Czytaj dalej →
Mari Jungstedt – popularna szwedzka dziennikarka i prowadząca programu telewizyjnego, właśnie wydała w Polsce kolejną, ósmą już powieść, składającą się na gotlandzką serię z inspektorem Andreasem Knutasem. Już okładka przygotowuje nas na świetną lekturę, gdyż Niebezpieczna gra ogłoszona została światowym bestsellerem, który sprzedał się w nakładzie 2 milionów egzemplarzy. Czy faktycznie książka jest tak dobra, jak obiecuje?
Oto portret jednej z najbarwniejszych, najważniejszych i najtragiczniejszych postaci kobiecych w historii Europy. Pierwsza część trylogii poświęcona wczesnej młodości Marii Antoniny, ukazująca przemianę niezdarnej i niewykształconej arcyksiężniczki austriackiej w olśniewającą i władczą królową Francji, Marię Antoninę.
Cztery historie czterech samotnych mężczyzn żydowskiego pochodzenia napisane piórem jednego z najważniejszych pisarzy niemieckich, tworzących w drugiej połowie dwudziestego wieku. Wyjechali W.G. Sebalda z roku 1992, bo o nich mowa, to swoisty bieg wspomnień dotyczący Holokaustu i życia w rzeczywistości już po nim. Ten wybitny pisarz po raz kolejny jawi się czytelnikom jako literat odważny, niepokorny, bardzo utalentowany i gruntownie przygotowany do tematu. Pokazuje on z zaangażowaniem trudną historię naszej cywilizacji, ale nie całościowo, a indywidualnie. Dzięki temu widzimy namacalne skutki zagłady – konkretnych ludzi, którzy nie potrafią odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Wyjechali to przykład twórczości, która tchnie świeżością, pachnie autentyzmem i jest tą z najwyższej półki. Nosi także znamiona biograficzne, bo każdy z jej bohaterów jest w jakimś stopniu spokrewniony z autorem. Sebald staje z nimi ramię w ramię, obnażając przy tym także samego siebie…
Z całą pewnością nie odkryję Ameryki twierdząc, że bieg historii został zdominowany przez wpływ mężczyzn. Nie mam jednak zamiaru zagłębiać się w słuszność podziału na tzw. HIStory oraz HERstory. Odniesienie do dysproporcji pomiędzy męskim a żeńskim pierwiastkiem odciskającym swe piętno na dziejach ludzkości jest o tyle istotne, że przedmiotem tego artykułu jest kobieta, której panowanie zmieniło życie zarówno jej współczesnych, jak i przyszłych pokoleń. Katarzyna Wielka, caryca Rosji, to w oczach Roberta K. Massiego przede wszystkim indywidualna jednostka. I jako taką przedstawia ją czytelnikowi.
Ocalili mnie od śmierci, ale nikt nie ocalił mnie przed tym, co potem. Tematyka ludobójstwa w Rwandzie sprzed niemal dwudziestu lat nie jest może jakoś szczególnie popularna, mam jednak wrażenie, że wraz z upływem czasu podejmuje się ją coraz częściej. O ile wtedy, w 1994 roku, dla całego tzw. cywilizowanego świata ograniczała się do kilku prasowych doniesień i paru drastycznych zdjęć w najmniejszym nawet stopniu nie oddających skali i okrucieństwa rzezi, a rychło ginących w medialnym szumie i pozwalających przejść nad nią do porządku dziennego, o tyle dziś na rynku wydawniczym pojawiło się co najmniej kilka znakomitych publikacji: wzajemnie się uzupełniających, prezentujących pełniejszy, bardziej czytelny i prawdziwszy, porażający siłą wyrazu obraz afrykańskiej hekatomby. Wystarczy wspomnieć cykl przejmujących reportaży Jeana Hatzfelda Strategia antylop, Sezon maczet i Nagość życia lub wydaną niedawno powieść Warrena FitzGeralda 
Humphrey Bogart (właściwie Humphrey DeForest Bogart), legendarny amerykański aktor przyszedł na świat 25 grudnia 1899 w Nowym Jorku. American Film Institute umieścił go na pierwszym miejscu na liście Największych aktorów wszech czasów.
W nocy z 13 na 14 stycznia czasu polskiego odbyła się już 70, jubileuszowa gala rozdania Złotych Globów. Spoglądając na listę nagrodzonych filmów, można mówić o pewnych niespodziankach, ale decyzje jury nie wydają się być szczególnie szokujące.
Rok 2012 będzie zapamiętany jako rok powrotów do korzeni: zamiast coraz prostszych, zaczęliśmy dostawać gry coraz trudniejsze (dzięki ci, Dark Souls), na Kickstarterze pojawił się wysyp przygodówek i kosmicznych symulacji, a wiele starych gier powstało niczym feniks z popiołów, czy to pod postacią duchowego następcy (recenzowany niedawno Dishonored), rebootu czy reimaginingu. Takiej nowej wersji doczekało się UFO: Enemy Unknown (w Stanach Zjednoczonych dystrybuowane pod nazwą X-COM: UFO Defense), uznawana za jedną z najlepszych strategii wszech czasów.
17 stycznia br. sieć kin Multikino zaprasza na Coldplay Live 2012. Film pokazuje występy zespołu na scenach w Madrycie, Paryżu, Los Angeles, Montrealu oraz podczas festiwalu Glastonbury.