Płomienny Orzeł nagle orientuje się, że rola duchowego przewodnika mieszkańców osady leżącej w Matcinu Dolanu, jaką musi pełnić auraio, będzie niezwykle trudna. Kobieta, którą wybrano na jego partnerkę, okazuje się być całkowicie szaloną. Vedanem, władcą, zostaje człowiek posądzany o agresję i brutalność. Jednak Płomienny Orzeł musi z nim współpracować, gdyż w osadzie pojawia się dużo większe niebezpieczeństwo: nauczyciel, który mąci w głowach swym uczniom, wmawiając im okropne kłamstwa. Sytuacji nie upraszcza wcale przylot priljetatjeli, przybyszów z innych planet, mających przynieść wielkie zmiany.
Bardzo trudno jednoznacznie stwierdzić o czym jest Vatran Auraio – i to jedna z największych zalet powieści. Tekst można odczytywać jako opowieść o samotności, wyizolowaniu człowieka teoretycznie wywyższonego wśród swych pobratymców, ale nic nie stoi na przeszkodzie, żeby potraktować go jak historię oszalałej z powodu nierealnej miłości kobiety. Nie da się przy tym zapomnieć, że Vatran Auraio jest tekstem z pogranicza typowej postapokalipsy i twardej fantastyki naukowej. Wieloznaczność i synkretyzm powieści sprawiają, że każde zanurzenie się w niezwykłym, skomplikowanym świecie osadników z Matcinu Dolanu jest innym doświadczeniem.
