Wyjątkowo upalne lato sprawiło, że na Gotlandię ściągają tłumy turystów. Ogromnym szokiem dla letników odpoczywających na jednym z campingów jest morderstwo dokonane z nietypowej broni na jednym z gości. Ofiarą jest najzwyklejszy z pozoru obywatel i drobny przedsiębiorca Peter Bovide. Śledztwo prowadzone przez komisarza Knutasa i jego zastępcę Karin Jacobsson przebiega wielotorowo i wymaga międzynarodowej współpracy.
Z biegiem czasu okazuje się bowiem, że ofiara była uwikłana w nielegalne formy zatrudniania pracowników zagranicznych oraz być może w równie niezgodny z prawem handel alkoholem. Dochodzenie jest niezwykle trudne i początkowo niezbyt owocne. Analiza różnych wątków każdorazowo doprowadza bowiem policjantów na ślepy tor. Kolejnym wstrząsem dla śledczych staje się drugie morderstwo, popełnione kilka tygodni później przez najwyraźniej tego samego sprawcę.
Wyprawa po tajemnice inków – Claudia Gudelius
Akcja powieści rozgrywa się w szesnastowiecznej Hiszpanii. Były to czasy gdy Inkwizycja niemalże każdemu ponadprzeciętnie inteligentnemu dziecku przypisywała konszachty z diabłem.
Właśnie taki los spotkał trzynastoletniego Gonzalo Porrasa, późniejszego skrybę – Lo Scrittore. Rodzice pragnąc uchronić go przed szponami Inkwizycji zdecydowali się, wysłać syna na drugą stronę Atlantyku, do Nowego Świata. W ten sposób Gonzago dotarł do Królestwa Inków – Peru, gdzie też rozpoczęła się jego niezwykła przygoda.
Bohater dzięki swoim ponadprzeciętnym zdolnościom lingwistycznym szybko opanował język tamtejszych Indian. Staje się to jednak przyczyną dla której wbrew własnej woli zostaje wcielony do hiszpańskiej armii w roli tłumacza. Przemierzając kraj z okupantami, jest świadkiem aktów gwałtu i mordów rdzennej ludności i nie znającej granic chciwości hiszpańskich żołnierzy oraz dominikańskich misjonarzy.
Kot w Butach – pełna zapowiedź
Pojawił się pełny, widowiskowy zwiastun spin-offu „Shreka”, którego bohaterem jest waleczny Kot w butach, grany przez Antonio Banderasa.
Miecze się skrzyżują, a serca pękną wraz z powrotem jednego z najwspanialszych bohaterów z animowanego światka Shreka – Kota w Butach (Antonio Banderas). Oto zuchwała pogoń ramię w ramię z Kotem w jego młodzieńczych latach, w których wraz z Wańką wstańką i waleczną kocicą (Salma Hayek) będzie próbował skraść sławną gęś znoszącą złote jajka.
Premiera w USA odbędzie się 4 listopada, a w Polsce film obejrzymy 6 stycznia.
„Templariusz” – Paul Doherty
Pierwszy tom znakomitego cyklu Templariusz to niezwykła historia początków tej tajnej organizacji i otaczających je mrokach tajemnicy, morderstwach i intrygach.
Nadszedł rok 1097, a z nim wezwanie do krucjaty, którego posłuchała cała Europa. Niewierni zajęli Jerozolimę, a rozwścieczony papież Urban II wzywa królestwa zachodniej Europy, aby odzyskały Ziemię Świętą w imię chrześcijaństwa. Tysiące ludzi wyrusza na największą pielgrzymkę w dziejach świata. Hugon de Payens, jego siostra Eleonora i bliski przyjaciel, Gotfryd z St. Omer, także podejmują wyzwanie i ruszają za wojskiem hrabiego Rajmunda z Tuluzy na epicką wyprawę do Jerozolimy. Hugon i inni krzyżowcy opanowani są gorączką podniecenia. Nie mają jednak pojęcia, jak trudna, zdradliwa i krwawa droga ich czeka. Czy przetrwają, nie tracąc wiary w słuszność swego celu?
Uczta dla ducha, która zaspokoi nawet najbardziej morderczy apetyt.
„Northern Echo”
Essentials Killing
W latach sześćdziesiątych Jerzy Skolimowski był jednym z najbardziej niezwykłych i utalentowanych twórców polskiego, a być może i światowego kina. Filmy takie jak „Rysopis”, „Walkower” czy „Bariera” zagwarantowały mu uznanie i miano prawdziwego, filmowego odkrycia, docenionego także przez krytyków zagranicznych. Dość powiedzieć, iż niekiedy porównywano go do Michelangelo Antonioniego. Karierę przekreśliła polska cenzura, pośrednio zmuszając go do emigracji. Po latach umiarkowanych sukcesów na usta światowej krytyki powrócił filmem „Essentials Killing” – próbą zmierzenia się z tematyką polityczną i aktualną w tamtym czasie kwestią tajnych więzień CIA. Film podzielił krytykę i widzów – jedni dostrzegali w obrazie ważny komentarz, inni – egzaltowany śmieć.
Amerykanin (recenzja)
Szwecja, mała chatka pośród ośnieżonych wzgórz. Para siedzi przed kominkiem, a na ich twarzach maluje się szczęście. Następnego dnia wychodzą, śmiejąc się. W pewnej chwili mężczyzna staje i spogląda na ślady pozostawione w śniegu. Rzuca się nagle do przodu, pociągając za sobą kobietę, zaś tuż obok nich świszczą kulę. Wyciąga broń i zabija nieznanego strzelca. Kobiecie nakazuje zadzwonić na policję, a następnie strzela jej w plecy, podobnie jak kolejnemu zabójcy. Odjeżdżając, nie ogląda się za siebie.
Czasem może zastanawiać skłonność twórców filmowych do przedstawiania zimnokrwistych zabójców:
Nowa kamasutra. Wizualny przewodnik po sztuce uprawiania miłości
Kamasutra jest sztuką miłości, która budzi różnego rodzaju emocje – od zgorszenia, poprzez ciekawość do fascynacji. W Europie „Kamasutra” była często czytana potajemnie, w naszej kulturze bowiem nie wypada czytać „o tych sprawach” czy publicznie o nich mówić. Jej twórcy jednak nie posiadali takich zastrzeżeń.
„Nowa Kamasutra” to nie tylko klasyczne szkice, ale współcześnie wykonane zdjęcia opisanych pozycji. Niekiedy ułatwione, innym razem nieco zmienione w celu zwiększenia przyjemności partnerów. Książka podzielona jest na siedem części: pozycje symetryczne, pozycje otwarte, pozycje uniesione, pozycje napierające, pozycje z kobietą na górze, pozycje zwierzęce i pozycje równoważne. Same pozycje podzielone są ze względu na poziom trudności i opatrzone krótkim komentarzem. Trzeba jeszcze przyznać, że „Nowa Kamasutra” wymaga całkiem dobrej kondycji oraz sprawności fizycznej; choć pozycje wydają się być łatwe i subtelne, to po przemyśleniu „jak to zrobić” można dojść do wniosku „jak oni to zrobili i jeszcze wytrzymali do zdjęcia”. Czytaj dalej
Szekspir w przekładzie Piotra Kamińskiego
Wydawnictwo W.A.B. rozpoczyna edycję dramatów Williama Szekspira w nowych przekładach Piotra Kamińskiego, pod redakcją naukową Anny Cetery. W roku 2011 ukażą się dwie sztuki, Makbet i Wieczór Trzech Króli. Nowa seria otwiera trzecie stulecie polskiej recepcji Szekspira i powstaje u progu jubileuszu 400-lecia śmierci dramatopisarza (zmarł w 1616 roku). Przekłady Piotra Kamińskiego łączą precyzję z wyjątkową wrażliwością na brzmienie, rytm i zwięzłość wypowiedzi. Cechuje je ściśle przestrzegana forma, w tym zgodna z oryginałem liczba wierszy. Ta dyscyplina rodzi przekład dokładny, mocny i wyrazisty, o niepospolitych walorach muzycznych, wierny stylowi i retoryce oryginału, a zarazem zrozumiały w lekturze. Jest to propozycja dojrzała, wolna od filologicznego skrępowania i swobodnej parafrazy, wydobywająca w równym stopniu efekt poetycki i teatralny wiersza Szekspirowskiego. Przekład zdolny udźwignąć i rozświetlić współczesne odczytania Szekspira. Dramatom towarzyszy obszerny wstęp i komentarz naukowy Anna Cetery, obejmujący elżbietańskie i współczesne konteksty interpretacyjne, źródła i okoliczności powstania utworów, uwagi redakcyjne, a także bibliografię krytyczną oraz spis polskich realizacji scenicznych. Nowy przekład w połączeniu błyskotliwą eseistyką tworzą silny, inspirujący kontekst dla polskich interpretacji Szekspira. Czytaj dalej
Józefina – Sandra Gulland (recenzja)
Jako recenzentce zdarza mi się czytać książki, po które w żadnym wypadku nie sięgnęłabym sama. Co prawda lubię książki historyczne, jednakże epoka napoleońska jakoś specjalnie mnie nie przekonuje. Jako postaci historycznej samej Józefiny również nie darzę specjalną sympatią, zdecydowanie wolę Hatszepsut albo Caryce Katarzynę II. Gdy szef portalu wcisnął mi „Józefinę” mruknęłam coś z niezadowoleniem, ale wiadomo, jak mus to mus. I okazało się, że trafił w mój gust doskonale, bo książka porwała mnie bez reszty.Nikita – 1×03 (recenzja)
Niebezpieczna i nieugięta, ale tylko dla tych, którzy ją skrzywdzili. Zabija z zimną krwią każdego, kto zaszedł jej za skórę. Wykorzystuje przy tym tajną broń: seksapil, którym kipi na wszystkie strony. Tym razem musiała uratować z opresji dziennikarkę, która została wzięta na cel przez Sekcję.
Za nami trzeci odcinek przygód tytułowej bohaterki. Trzeba przyznać, że produkcja zaczyna się rozkręcać, a akcje nabierają większego tempa. Bohaterowie stają się bardziej wyraziści, a sama Nikita jest w coraz lepszej formie. W dalszym ciągu udowadnia, że jest nieustępliwa i bezwzględna. Wykorzystuje wszystkie możliwości i sztuczki, a przy tym jest uwodzicielska i niezwykle seksowna. Twarda, choć z drugiej strony łagodna i o miękkim sercu, a jej najmocniejszą stroną są bez wątpienia zwinność i przebiegłość.