Mroczny zakątek to zaskakujący thriller psychologiczny rozgrywający się w swoim własnym tempie, które – choć nastrojowe – może niekiedy wydać się czytelnikowi nieco zbyt wolne.

Potworna zbrodnia wstrząsnęła mieszkańcami Kansas. Oto pewnej zimowej nocy matka i dwie dziewczynki Day’ów zostały brutalnie zamordowane. Przeżyła jedynie siedmioletnia Libby i jej brat – nastoletni Ben. Jednakże siedmiolatka to właśnie brata wskazuje jako sprawcę bestialskiego mordu. Dowody również zdają się obciążać Bena. Sąd skazuje go zatem na dożywocie. Rodzinna farma zostaje zlicytowana, a mała Libby trafia pod opiekuńcze skrzydła ciotki.

Czytaj dalej

Dzieci demonów to tom rozpoczynający trylogię zatytułowaną Psia Ziemia. Ta niepozornie wyglądająca książka, najcieńsza spośród wszystkich dotychczas wydanych z serii Nowej Fantastyki, wcale nie odstaje od reszty, a wręcz przeciwnie. Publikacja ta, mimo mniejszej objętości, zaskakuje i budzi wiele emocji w takim samym stopniu, jak jej sąsiedzi z półki. Jednocześnie jednak cienkie wydanie, liczące sobie jedynie dwieście siedemdziesiąt dwie strony, nie dało autorowi wielkiego pola do popisu i pozostawiło wiele pytań bez odpowiedzi.

Czy dziecko musi odpowiadać za czyny swoich rodziców? W tym świecie tak. Demonie pomioty nie mają prawa bytu, gdyż wszystko, czego dotkną, ulega zniszczeniu.

Czytaj dalej

Kilka słów na początek, żeby wyjaśnić moje podejście do pana Reznora. Tak, przyznaję, jestem Trentoholikiem. Jego twórczość traktuję jako coś unikatowego, ponadczasowego, czy się to komuś podoba czy nie. Trent jest bogiem i kropka.

Tyle od maniaka, czas na nieco więcej obiektywizmu, o który staram się nawet w takich przypadkach. Jeśli chodzi o sam pomysł Finchera dotyczący nakręcenia The Girl With The Dragon Tattoo (Dziewczyna z tatuażem), to uważam go za poroniony. Na pewno twórcę Seven i Fight Club stać na coś lepszego.

Wiem, że wspomniany film, przetłumaczony w sposób haniebny na polski jako Podziemny Krąg to ekranizacja książki (tak na marginesie, uwielbianego przeze mnie Palahniuka), jednak dzieła Larssona zostały w świetny sposób przeniesione na ekran przez jego rodaków i tutaj wersja amerykańska moim zdaniem nic nie wniesie.

Czytaj dalej

Zakończyła się tegoroczna gala rozdania Złotych Globów – nagrody filmowej przyznawanej corocznie przez Hollywoodzkie Stowarzyszenie Prasy Zagranicznej w dziedzinie filmu i telewizji. W szranki stają filmy i seriale, których premiera nastąpiła w roku kalendarzowym poprzedzającym przyznanie nagrody.

Film „Artysta” Michela Hazanaviciusa okazał się największym wygranym tegorocznej edycji Złotych Globów – zdobył łącznie trzy nagrody: w kategorii najlepszej komedii lub musicalu, dla aktora w roli pierwszoplanowej (dla Jeana Dujardina) oraz za muzykę. Za najlepszy film dramatyczny uznano „Spadkobierców” Alexandra Payne’a. Nagrodę za pierwszoplanową rolę w tym filmie odebrał także George Clooney.

Czytaj dalej

Czy po wojnie, między dwojgiem osamotnionych ludzi może narodzić się uczucie?

Jeśli ktoś choć raz oglądał filmy, które wyszły spod ręki Wojciecha Smarzowskiego, wie, mniej więcej, czego się spodziewać. Reżyser takich dzieł jak: Wesele i Dom zły serwuje widzowi opowieści ostre, miejscami drastyczne acz nie pozbawione cierpkiego humoru.

Warto przy tej okazji wspomnieć, że autorem scenariusza jest Michał Szczerbic, który był producentem niezwykle urokliwego filmu, jakim jest Jasminum. Uzbrojona w te informacje oczekiwałam naprawdę dobrego kina i powiem szczerze, że absolutnie się nie zawiodłam.

Czytaj dalej

Superbohaterki zaprezentowały światu piersi.

Nie, to nie to, co myślicie…

W ten sposób Associaçao da Luta Contra o Cancer (Stowarzyszenie na Rzecz Walki z Rakiem) z Mozambiku chce przypomnieć kobietom o konieczności regularnego samobadania piersi. Kampania z udziałem komiksowych ikon jest skierowana przede wszystkim do młodych kobiet.

Czytaj dalej

Na grzbiecie Czasu wojny sprawdzony duet – John Williams i Steven Spielberg. Czy warto wybrać się na przejażdżkę do kina?

Stevena Spielberga nie trzeba nikomu przedstawiać. Jest to filmowiec, którego nazwisko stało się marką samą w sobie. Wybierając się na jakiś film sygnowany przez jego osobę, możemy być pewni, że będzie to dzieło co najmniej dobre. Ja osobiście, mając za sobą styczność z takimi filmami Spielberga poświęconymi tematyce wojennej jak Lista Schindlera czy Szeregowiec Ryan, postawiłam poprzeczkę bardzo wysoko.

Czytaj dalej

Na wyspę Roke dociera coraz więcej niepokojących wiadomości na temat tego, co dzieje się w Ziemiomorzu. Magia, która dotąd silnie oddziaływała na mieszkańców Archipelagu coraz bardziej słabnie, a w niektórych miejscach zanika. Czarodzieje tracą swoje umiejętności i zapominają słów mocy, a zaklęcia tracą swoją siłę. Wszystko to powoduje obłęd i szaleństwo, które prowadzą do pogłębiającego się uzależniania od narkotyków i innych środków halucynogennych, a w skutek tego – do marnej wegetacji i śmierci. Arcymag postanawia wyruszyć w podróż i dowiedzieć się, co doprowadziło do takiego stanu. Na towarzysza swej wyprawy wybiera młodego dziedzica księstwa Morreda – Arrena, całkiem pozbawionego magii.

Czytaj dalej

Lubię marzyć. Czuć jakieś nieznośne oczekiwanie, jak przed pierwszą randką (ech, kiedy to było?) Niecierpliwie czekać na najlepsze. Czasami denerwować się i próbować wyjaśnić to, co zagmatwane i tajemnicze. Mnogość uczuć, feeria wrażeń, a gdy to wszystko jeszcze pojawia się w ujmującej scenerii, czy można pragnąć więcej?

Może czasu i spokoju, aby dokończyć lekturę tak wciągającej powieści, jaką są Włoskie sekrety autorstwa Małgorzaty Yildirim.

Czytaj dalej

Roman Cieślewicz – polski artysta grafik, czołowy przedstawiciel polskiej szkoły plakatu, jeden z największych grafików 2 połowy XX wieku. Wywarł znaczący wpływ na rozwój sztuki plakatu i grafiki.

Urodził się 13 stycznia 1930 roku we Lwowie. Był uczniem szkoły im. M. Konopnickiej przy ul. Zielonej 10 we Lwowie. Jako 14 – 15 letni chłopiec śpiewał solo w kościele pw. św. Wincentego a Paulo przy ul. Snopkowskiej. W latach 1943 – 1946 uczęszczał do Szkoły Przemysłu Artystycznego we Lwowie. Po wojnie uczęszczał do Liceum Sztuk Plastycznych w Krakowie, które ukończył w 1949, następnie studiował na wydziale plakatu krakowskiej ASP. Po dyplomie (1955) przeniósł się do Warszawy. W latach 1959 – 62 był dyrektorem artystycznym miesięcznika „Ty i Ja”. Od 1963 za granicą: w RFN, Włoszech, Francji. Od 1971 posiadał obywatelstwo francuskie. Jego żoną była Alina Szapocznikow (1926 – 73), współczesna rzeźbiarka.

Czytaj dalej